روایت پلاسی شیرازی از زبان مردم تبریز و آذربایجان/سندی از زبان مردم آذربایجان در سده‌ی هفتم هجری/آرسام محمودی

چهارشنبه, 23 فروردين 1396 ساعت 06:33 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم


از زمان عصر طلایی ایران‌شناسان و زبان‌شناسان اروپایی و ایرانی تا کنون، پژوهش‌های فراوانی پیرامون "زبان آذربایجان و سیر تحولات آن در چند سده‌ی اخیر" انجام شده است. طبق نظر اهالی علم و دانشگاه، مردم آذربایجان تا چند سده‌ی گذشته به یکی از شاخه‌های زبان پهلوی یعنی آذری، و به عبارتی به زبان پهلوی آذری گفتگو می‌کردند. با توجه به اسناد و روایات تاریخی و نیز آثاری که از زبان مذکور در زبان محاوره‌ی امروز آذربایجانیان موجود است، اهالی تحقیق، از اندیشمندان روس چون ژیرکوف، مینورسکی، ارانسکی، بارتولد و همتایانشان در اروپا و امریکا همچون والتر هنینگ، یوزف مارکوارت، ژیلبر لازار، پیتر گلدن و ژان دورینگ گرفته تا پژوهشگران نامدار آذربایجان و بزرگانی چون رضازاده‌شفق، کاظم‌زاده‌ایرانشهر، عبدالعلی کارنگ، حسینقلی کاتبی، یحیی ذکاء، منوچهر مرتضوی، ماهیار نوابی و حتی اندیشمندان و زبان‌شناسان اهل قفقاز و جمهوری خودخوانده آذربایجان چون اقرار علی‌اف، همگی در موضوع حضور زبان پهلوی آذری در آذربایجان تا چند سده‌ی پیش، اتفاق نظر دارند.
اینک با بیان مقدماتی از کتاب «سیری در تصوف آذربایجان» نوشته استاد صمد موحد تبریزی، به ذکر سندی در باب زبان مردم آذربایجان که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، می‌پردازیم.
 تبریز از اوائل قرن ششم تا اواخر قرن هشتم از مراکز مهم تصوف محسوب می‌شد و از سنت‌های عرفانیِ ریشه‌داری برخوردار بود [1]. از جمله عرفای نامی این دوران که در نیمه‌ی دوم قرن هفتم می‌زیست و در میان صوفیه به «دقت اشارت و لطف معانی و قوت کلام» معروف بود، خواجه محمد کججانی است [2]. با اینکه خواجه محمد-به روال بیشتر پیران آذربایجان- اهل نوشتن نبود و اثر مکتوبی از خود او باقی نمانده است ولی یکی از مریدان فرهیخته‌ی وی به نام حسن‌بن حمزة‌بن پلاسی شیرازی- که خود از عارفان معتبر آن روزگار است- درباره‌ی نحوه‌ی تشرّف خویش به حضور او و نیز گزیده‌ای از سخنان و تعلیمات وی، رساله‌ای به زبان عربی با نام «تحفة اهل‌البدایات و هدیة اهل‌النهایات» فراهم کرده بود که اصل عربی آن در دست نیست. خوشبختانه این رساله را نجم‌الدین طارمی-از صوفیان فاضل و اهل قلم قرن نهم- در 811 هجری به فارسی ترجمه کرده و این ترجمه که به "تذکره کُجَجی" معروف است تاکنون دوبار به طبع رسیده است [3].
 
 پلاسی شیرازی در این رساله پس از توضیحاتی پیرامون اوضاع آن دوران تبریز می‌گوید: «...علی‌الفور،... به حضور فیض بخش شیخ عارف ربانی و مرشد یگانه‌ی صمدانی، قطب عصره و غوث دهره، ابی عبدالله محمدبن صدیق‌بن محمدالکججانی، قدس‌الله سرّه و رفع فی الکونین ذکره، مشرف و مستسعد گشتم[4]. ...خواجه در تخلق به اخلاق خداوندی و اتصاف به صفات الهی به مرتبه‌ای رسیده بود که "یفعل ما یشاء و یحکم ما یرید" بود، امید هیچ ثوابی نداشت و از عقاب، او را خوفی نبود. ... بعضی از مناقب او رحمة‌الله علیه آن بود که هر کلمه که از او صادر شدی، از جوامع کَلِم بودی و اگرچه لفظش اندک بودی، اما معانی بسیار داشتی و نیکو عبارت و شیرین سخن بودی، "گاه بودی که به الفاظ پهلوی نافه‌های حکمت گشودی" و گاه به عبارت فارسی دقایق علم و لطایف معرفت بر طالبان پیمودی [5].»
به این ترتیب روشن است که زبان بومی مردم تبریز در آن روزگار همچنان زبان پهلوی آذری بوده و هنوز به زبان امروزین، دگرگشت نیافته بود. استاد صمد موحد در کتاب «سیری در تصوف آذربایجان» پس از نقل بخش‌هایی از "تذکره‌ی کججی" در شرح توصیفات پلاسی شیرازی، زبان بومی مردم تبریز در آن زمان را پهلوی آذری می داند و می‌نویسد: «از روایت پلاسی که می‌گوید "خواجه گاهی به الفاظ پهلوی نافه‌های حکمت می‌گشود و گاهی به عبارات فارسی"، چنین برمی‌آید که در نیمه‌ی دوم قرن هفتم هنوز در تبریز و آبادی‌های اطراف آن، زبان ترکی متداول نبود و اهل معرفت گاهی به "الفاظ پهلوی" یعنی به زبان آذری-درمحاوره با بومیان و توده‌ی مردم-، و گاهی به فارسی دری یعنی زبان مشترک میان درس‌خوانده‌های ایران- در ارتباط با دیگر ایرانیان- سخن می‌گفتند [6].»


وی در ادامه با استناد به مدخل زبان آذری در دایرة‌المعارف بزرگ اسلامی و همچنین تحقیقات و پژوهش‌های مرحوم محمدامین ریاحی خویی و شادروان عباس زریاب خویی می‌افزاید : «زبان آذری در نوشته‌های عربی و فارسی، گاهی پهلوی و یا رازی و یا شهری نامیده شده است [7]. به گفته‌ی زنده‌یاد محمدامین ریاحی خویی، زبان نوشتاری شعرا و نویسندگان آذربایجان و ارّان [جمهوری خودخوانده آذربایجان]، فارسی دری بود ولی زبان محاوره مردم، آذری (در آذربایجان) و رازی (در ری) و ارانی (در ارّان) و شهری (در برابر ترکی برخی روستانشینان)، نامیده می‌شد که همه‌ی این‌ها گونه‌هایی از زبان پهلوی است [8]. در تذکره کججی نیز به همین مطلب اشاره می‌شود و مقصود این است که خواجه محمد گاهی به زبان پهلوی (یعنی زبان محاوره بومیان) و گاهی به زبان فارسی (یعنی زبان نوشتاری درس‌خوانده‌ها) سخن می‌گفته است [9].»
 
دکتر موحد در ادامه در توضیحاتی تکمیلی پیرامون استفاده از عبارت "زبان شهری" در برخی منابع، به مقاله‌ی "آذربایجان" نوشته شادروان عباس زریاب خویی در دایرة‌المعارف بزرگ اسلامی استناد می‌کند و می‌نویسد: «مسأله ترکی شدن زبان مردم آذربایجان از دهات و قصبات شروع شد. شهرها که مراکز فرهنگی بودند در برابر واقعه‌ی ترکی شدن زبان، بیش‌تر مقاومت کردند [10].»
بنابراین، هر چند بر موضوع حضور زبان پهلوی آذری در آذربایجان، از سوی اهالی دانشگاه تشکیکی وارد نیست، اما روایت پلاسی شیرازی سند دیگری از زبان بومی مردم آذربایجان در قرون گذشته (یعنی زبان پهلوی آذری) است.

1. صمد موحد، سیری در تصوف آذربایجان، انتشارات طهوری، 1390، ص 12
2. صمد موحد، همان، ص 125
3. صمد موحد، همان، ص 128
4. نجم‌الدین طارمی، تذکره کججی، انتشار یافته به همت خانقاه احمدی تهران، 1368، ص 9 و10
5. نجم‌الدین طارمی، همان، 34-32
6. صمد موحد، همان، ص 130
7. دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد اول، مدخل "آذری"
8. محمدامین ریاحی خویی، مقدمه نزهة‌المجالس، ص 22
9. صمد موحد، همان، ص 131
10. عباس زریاب خویی، دایرة‌المعارف بزرگ اسلامی، جلد اول، مقاله "آذربایجان"



منبع: وطن یولی

تحریریه آذری ها

پست الکترونیکی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

1 نظر

  • پیوند نظر محمد یکشنبه, 03 ارديبهشت 1396 ساعت 14:59 ارسال شده توسط محمد

    اي كاش اين نوشته ها در روزنامه ها و رسانه هاي گروهي نوشته شود و در كتاب ها چاپ شود و مردم داناي آذربايجان با زبان و فرهنگ و نژاد نياكان خود آشنا شوند چون بيش از سي سال است كه آذربايجان به دست رسانه هاي ديداري و شنيداري و نوشتاري پانتركيست ها بمباران مي شود و دولتمردان كشور هم مانع اين تحريف هاي تاريخي نمي شوند .بايد و بايد به نظر من بودجه اي به اين زمينه اختصاص يابد و از پژوهندگان و نويسندگاني كه غرض ورز نيستند فراخوانده شود تا به مردم بگويند كه نژادشان با قرقيزها و اويغورها و ازبك ها و... يكي نيست.به مردم بگويند كه زبانشان پس از برآمدن تركان به آذربايجان تركي گرديده.به مردم بگويند كه فرهنگ آذري ها با ديگر تيره هاي ايراني يكي هست و...

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

تحلیل راهبردی

سند هفته

طراحی وب سایت وب و تو

تازه ترین اخبار جمهوری باکو

cache/resized/165659ca25041feb2341a75ef1dbbf84.jpg
    12 تیرماه 1399، روزنامه اورشلیم پست و برخی رسانه های اسرائیل، گزارشی از فعالیت های صنایع هوا – فضای اسرائیل ارایه کردند که آزمایش تکمیلی سیستم- جنگی
cache/resized/dfd47b948c7d59e758d1c233da2f0c9e.jpg
واقعات های منطقه طاووش افسانه شکست ناپذیری پهپاد های اسرائیلی را در هم شکستند. در درگیری های اخیر طاوش نیرو های نظامی ارمنستان موفق شدند تعدادی از پهپاد های
cache/resized/d78317eaf9d8529d329685fd96f4770f.jpg
سایت آذپولیتیکا در باکو از احتمال پیگرد قضایی المار محمدیاروف، وزیر خارجه پیشین این کشور خبر داد. سایت آذپلیتکا نوشت: « به علت تبدیل وزارت خارجه جمهوری
cache/resized/eca32b5758c8f79131512aab00c727ac.jpg
متخصصان نظامی اسراییل برای توضیح درباره علت سرنگون شدن پهپادهای اسراییلی توسط ارمنستان به باکو دعوت شدند.  متخصصان نظامی اسراییل در جمهوری آذربایجان هستند.  
cache/resized/69eec43d4ee2dab59ddcd68b2c0854af.jpg
در پی تظاهرات مخالفان حکومت الهام علی اف در خیابان های باکو در اعتراض به مدیریت جنگ در 25 و 26 تیر 1399 الهام علی اف در گفتگو با وزرای کابینه خود، از روح
cache/resized/2fa6a5e38daa801dcca55aa7d64a70d8.jpg
آندرانیک کوچاریان رئیس کمیسیون امنیت و دفاع پارلمان ارمنستان روز 23 تیر در نشست فوق العاده پارلمان با اشاره به تحرکات و تجاوز مرزی جمهوری باکو به خاک ارمنستان،
cache/resized/246dd1af39e43d888fc2a58dd30e4ca5.jpg
  وزیر محیط زیست ترکیه اعلام کرد این کشور آب رودخانه "کورا" را متعلق به خود می داند و به هر مسیری که بخواهد آن را هدایت می کند! به گزارش پایگاه اینترنتی
cache/resized/e585a064efe9d034a20247bb81026e44.jpg
  در حالی که مقامات و رسانه های باکو به مدت نزدیک به سه دهه ،  ایران را عامل اشغال شوشی معرفی کرده و به استناد آن به تبلیغات ضدایرانی دامن زده اند، الهام علی
cache/resized/306eee48c2c1d5e1e7c0586e0bfb45b6.jpg
  سازمان عفو بین‌الملل ضمن صدور بیانیه‌ای از جمهوری آذربایجان خواست “فخرالدین عباس‌زاده” رهبر و “الوین عیس‌اف”، از فعالین اجتماعی تالشی‌های این کشور را از
cache/resized/d68032ef4b42ae7ff99957bb0cc5fa86.jpg
زرتشت علیزاده، تحلیلگر برجسته آذربایجانی نوشت : « ملی گرایان جمهوری آذربایجان بطور کل مخلوقاتی محروم از توانایی درک واقعیت و ارزیابی درست جایگاه خود و جمهوری
cache/resized/51a23a143e0fc4a33e2861cf04476dbd.jpg
صورت حسین اف، نخست وزیر اسبق و از فرماندهان نظامی فعال در جمهوری آذربایجان در سال های 1992 و 1993 گفت کمک های نظامی که برای عملیات نجات اهالی خوجالی فرستادم،
cache/resized/d6b91a76018c95e2aeeefc4d4afce11e.jpg
 تحلیلگر جمهوری آذربایجان گفت :«پس از فروپاشی شوروی، ایران کمک های نظامی و سیاسی و مادی در اختیار جمهوری آذربایجان قرار داد. » زرتشت علیزاده در گفتگو با